Het werken aan een groot project houdt in, dat veel verschillende afdelingen met elkaar moeten samenwerken, en ook van elkaar afhankelijk zijn. Gegevens worden doorgegeven van afdeling A naar B en C, gecontroleerd door D, geverifiëerd bij F en D, nagerekend door E, enzovoorts. Als iemand ergens in het midden iets wil veranderen, is het niet meer dan logisch dan dat dit ook gevolgen zal hebben voor anderen die verderop in de keten zitten.
Soms heb je het geluk dat dit soort veranderingen van tevoren wordt aangekondigd. Onlangs heb ik zo'n geval meegemaakt, waarbij ik het vermoeden had dat de aangekondigde wijziging negatieve gevolgen zou hebben voor de functionaliteit waarvoor ik verantwoordelijk ben, maar ook voor een collega van mij op een ander project. Ik ging dus overleggen met deze collega wat zijn visie was.
Een overleg tussen een Nederlander en een franstalige (die collega dus, bijvoorbeeld) kan af en toe moeizaam verlopen. Ons school-frans is te beperkt om een en ander goed over te brengen. Maar dit kan ook te maken hebben met het feit, dat je hier veel met branche-specifieke termen werkt.
Gelukkig passen wij Nederlanders ons snel aan (ik zeg altijd dat mijn oren een stuk sneller zijn geworden in het verstaan van Frans).
De voornoemde collega was het dus compleet eens met mijn analyse, dat de aangekondigde wijziging niet gewenst was, en wilde wel even verhaal gaan halen bij de aanstichter. Dat was ook mijn oorspronkelijke bedoeling, en ik was blij dat ik nu een medestander had. Wij gingen dus samen op weg naar de aanstichter van dit kwaad.
Nu moet u zich dus voorstellen: Een rijzige gestalte, athletisch figuur, die woest beent over een afdeling in het zicht van circa 80 collega's. Daarachter een iets minder rijzige gestalte, iets minder athletisch, maar dermate blij met het feit dat hij zijn gelijk kan halen, dat hij vrolijk de herkenningstune van 'Laurel & Hardy' loopt te fluiten.
Alors: Christian, je m'excuse. Il n'était jamais mon intention d'y faire une farce.
Stuur door
Dit is niet OK